Een NIS2-gap-analyse is een gestructureerde beoordeling waarbij de huidige beveiligingssituatie van een organisatie wordt vergeleken met de eisen uit de NIS2-richtlijn. Het resultaat is een helder overzicht van wat al op orde is en waar de tekortkomingen zitten die aangepakt moeten worden voor NIS2-compliance. In dit artikel beantwoorden we de meest gestelde vragen over hoe zo’n analyse werkt, wat het oplevert en wat er daarna gebeurt.
Er bestaat geen wettelijke verplichting om specifiek een gap-analyse uit te voeren, maar organisaties die onder de NIS2-richtlijn vallen, zijn wel verplicht aan de bijbehorende beveiligingseisen te voldoen. Een gap-analyse is in de praktijk de meest logische eerste stap om te bepalen of en in hoeverre een organisatie aan die eisen voldoet. De NIS2-richtlijn geldt voor middelgrote en grote organisaties in sectoren die als essentieel of belangrijk worden aangemerkt.
In Nederland vallen onder andere de volgende sectoren onder de NIS2-vereisten:
Ook organisaties die als toeleverancier werken voor partijen in deze sectoren lopen het risico indirect onder de reikwijdte te vallen. Een NIS2 compliance beoordeling helpt precies te bepalen of jouw organisatie verplichtingen heeft en hoe groot de afstand tot naleving op dit moment is.
Tijdens een NIS2-gap-analyse wordt de volwassenheid van de informatiebeveiliging binnen een organisatie gemeten aan de hand van de tien maatregelenclusters die de NIS2-richtlijn voorschrijft. Elk cluster wordt beoordeeld op het huidige niveau van implementatie, documentatie en aantoonbaarheid. Het gaat niet alleen om technische maatregelen, maar ook om governance, processen en bewustzijn.
De tien clusters die worden getoetst zijn onder andere:
Per cluster wordt vastgesteld wat er aanwezig is, wat ontbreekt en wat nog niet voldoende is gedocumenteerd of getest. Het eindresultaat is een gedetailleerd beeld van de volwassenheid per domein, inclusief een prioritering van de gevonden tekortkomingen.
Een NIS2-gap-analyse verschilt van een reguliere security-audit doordat het specifiek gericht is op de wettelijke vereisten van de NIS2-richtlijn, niet op technische kwetsbaarheden of een breed beveiligingskader. Waar een traditionele audit vaak dieper ingaat op technische configuraties of penetratietests, richt een gap-analyse zich op de vraag of de organisatie aantoonbaar voldoet aan de wettelijke norm.
Een reguliere security-audit kan breed of technisch van aard zijn, zoals een penetratietest of een ISO 27001-beoordeling. Een NIS2-gap-analyse is normatiever: de NIS2-richtlijn is het referentiekader en de bevindingen worden direct vertaald naar wettelijke verplichtingen en de bijbehorende risico’s van niet-naleving. Beide typen beoordelingen vullen elkaar aan, maar hebben een ander doel en een andere scope.
De doorlooptijd van een NIS2-gap-analyse ligt doorgaans tussen de twee en zes weken, afhankelijk van de omvang van de organisatie, het aantal locaties en de complexiteit van de IT-omgeving. De kosten variëren sterk op basis van diezelfde factoren en de diepgang van de analyse die gewenst is.
Voor een middelgrote organisatie met een overzichtelijke IT-structuur is een gap-analyse vaak in twee tot drie weken afgerond. Bij grotere organisaties met meerdere vestigingen, complexe ketens of specifieke sectoreisen zoals in de defensie-industrie of financiële dienstverlening, loopt de doorlooptijd op. De investering weegt in vrijwel alle gevallen op tegen de risico’s van niet-naleving, die kunnen oplopen tot aanzienlijke boetes en reputatieschade.
De meest voorkomende tekortkomingen die een NIS2-gap-analyse aan het licht brengt, liggen op het vlak van documentatie, leveranciersbeveiliging en incidentbeheer. Veel organisaties hebben technische maatregelen wel ingericht, maar kunnen ze niet aantoonbaar maken of hebben de bijbehorende processen niet formeel vastgelegd.
Specifieke tekortkomingen die regelmatig terugkomen zijn onder andere onvoldoende inzicht in de risico’s binnen de toeleveringsketen, het ontbreken van een actueel en getest incidentresponsplan, en een gebrek aan formeel beleid rondom toegangsbeheer en authenticatie. Ook de bewustwording en training van medewerkers scoort in de praktijk vaak lager dan verwacht, terwijl dit een expliciete vereiste is binnen de NIS2-vereisten. Voor organisaties die werken met gevoelige overheidsopdrachten gelden bovendien aanvullende kaders zoals de ABRO, die per 1 januari 2026 van kracht zijn en specifieke beveiligingseisen stellen aan aanbieders van rijksoverheidsopdrachten met nationale veiligheidsrisico’s.
Na een NIS2-gap-analyse beschikt een organisatie over een gedetailleerd rapport met alle geconstateerde tekortkomingen, een risicoweging per bevinding en een concrete aanbeveling voor de aanpak. De volgende stap is het opstellen van een implementatieplan waarmee de organisatie stap voor stap toewerkt naar volledige NIS2-compliance.
De prioritering in dat plan is gebaseerd op het risicoprofiel van de organisatie: tekortkomingen met de hoogste kans op incidenten of de zwaarste wettelijke consequenties worden als eerste aangepakt. Daarna volgt de implementatiefase, waarbij technische, organisatorische en procesmatige maatregelen worden doorgevoerd. Meer over hoe zo’n implementatietraject eruitziet, vind je bij cybersecurity framework implementatie. Na de implementatie is het verstandig een hertoetsing in te plannen om de voortgang te meten en te bevestigen dat de organisatie aantoonbaar voldoet aan de richtlijn.
Hofsecure voert NIS2-gap-analyses uit voor organisaties in uiteenlopende sectoren, van online retail en productie tot defensiegerelateerde bedrijven en financiële dienstverleners. Onze aanpak combineert diepgaande sectorkennis met een pragmatische blik op wat haalbaar en noodzakelijk is voor jouw organisatie.
Wat wij bieden:
Wil je weten waar jouw organisatie nu staat ten opzichte van de NIS2-richtlijn? Neem contact op en we bespreken samen wat een gap-analyse voor jou kan betekenen.